Gepost op

Instagram project: 100 Days Of Urban Portraits (selection)

“The 100-Day Project on Instagram is a celebration of process that encourages everyone to participate in 100 days of making. The great surrender is the process; showing up day after day is the goal. For the100-Day Project, it’s not about fetishizing finished products—it’s about the process.”

I participate for the first time in this Instagram project to improve drawing skills and speed. I chose “100 Days Of Urban Portraits” as my assignment. And I found out quickly it might be a little ambitious…. So, I do not “show up every day”. But I keep on drawing and experimenting, focused on improving my skills while maintaining in the process of exploring this one subject. After so many exercises in and outside of my “comfort zone” I aim to eventually find a certain style evolution.

Here are several entries. Want to see more? Check my Instagram 

28/100 Chris Versteeg
100 Days of Urban Portraits: 28/100, Chris #100DayProject.
31/100 Jeroen, Secret Cinema
100 Days of Urban Portraits: 31/100, Jeroen (Secret Cinema) #100DayProject. ©NathanvanderVeer
29/100 Michael, De Hokjesman
100 Days of Urban Portraits: 29/100, Michael, De Hokjesman #100DayProject. ©NathanvanderVeer

23/100 Sarah

30/100 Socrates met Koffie
100 Days of Urban Portraits: 30/100, Socrates met koffie. #100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 15/100. woody girl. #100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 15/100. woody girl.
#100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 08/100, Selfie #100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 08/100, Selfie
#100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 08/100: Skyscraper #100DayProject. ©NathanvanderVeer
100 Days of Urban Portraits: 08/100: Skyscraper
#100DayProject. ©NathanvanderVeer
Gepost op

‘I’ve Got 99 problems But Coffee Ain’t One Of Them’

Koffie?
‘I’ve Got 99 problems But Coffee Ain’t One Of Them’
Version 1.
Pencil and Ink drawing.
Colorized in photoshop.
© 2016 Nathan van der Veer


‘I’ve Got 99 problems But Coffee Ain’t One Of Them’
Version 1.
Pencil and Ink drawing.
Colorized in photoshop.
© 2016 Nathan van der Veer

Gepost op

Dubioza Kolektiv Live in Podium Grounds Rotterdam

Pompend energieke punk-dub-ska-reggae-klezmer-balkan-funk van Dubioza kolektiv, “your favorite Bosnian band”,  live in een uitverkocht Podium Grounds.

Visual Diary | 15.1.2016 | Dubioza Kolektiv live in Grounds.
Pencil and ink, colorized in PS.
©Nathan van der Veer 2016

Week in Pictures: Dubioza Kolektiv live in Grounds, 15.1.2016. Pencil and ink, colorized in PS. ©Nathan van der Veer 2016
Week in Pictures: Dubioza Kolektiv live in Grounds, 15.1.2016.
Pencil and ink, colorized in PS. ©Nathan van der Veer 2016
Gepost op

“Bye, Mister Blackstarman” 10.1.2016

"Bye, Mister Blackstarman"
“Bye Mister Blackstarman” (2016, mixed media) © Nathan van der Veer

Ode to David Bowie. (1947-2016)
Mixed Media. Prints availabe.

‘Bye, Mister Blackstarman’ op de facebookpagina van Universal Music Legends

Een prachtig eerbetoon aan David Bowie van de Rotterdamse tekenaar en illustrator Nathan van der Veer.

Geplaatst door Universal Music Legends op dinsdag 12 januari 2016

Gepost op

Lastplak Homebase met Bfake & DJ DNA

Lastplak Homebase. Pencil drawing, colourized in computer.
Lastplak Homebase. Pentekening, kleur in photoshop.

Weekinpictures-Homebase1001web


"Lastplak Homebase ", een tekening die ik maakte na een briljante avond in de toenmalige
Thuisbasis van het Rotterdamse kunstenaarscollectief Lastplak met een T-shirt-lancering door KBTR 
en OX ALIEN en een concert van de Zuid -Afrikaanse artiesten Bfake met DJ DNA (Urban Dance Squad).
Geweldige plek, aardige mensen, goede vibes.

Prints nog beschikbaar (50x42cm, 200 Grms papier, zijdeglans inkjet print, gesigneerd)
Lastplak Homebase high quality satin gloss inkjet print on 50x42cm 200 grams paper.
Lastplak Homebase high quality satin gloss inkjet print on 50x42cm 200 grams paper.
Gepost op

De Grote Rotterdamse Kunstkalender 2016

Op 8 november 2016 ben ik ‘vandaag’ in de Grote Rotterdamse Kunstkalender Op vrijdag zes november was de lancering en de viering van het vijfjarig bestaan van de GRKK2016 in de Rotterdamse Fenixloodsen. Er waren mooie openingswoorden van Rineke Kraaij en Sophie Bargmann, er waren massa’s bekende en (mij) nog onbekende gezichten, er was gezelligheid en er waren stapels kalenders. Het was kortom een mooie avond waarop een groot deel van de 366 (schrikkeljaar!) kunstenaars die in de 2016-editie staan aanwezig leek, gezien de grootse opkomst. Het was goed geregeld allemaal door o.a. Sophie van Gem creative agency, Trichis, de redacteurs en de stagiaire die al die 366 werken aan de muur had gespeld. De Grote Rotterdamse Kunst Kalender is een mooi Rotterdams Product om trots op te zijn.

Nathan GRKK2016

Gepost op

OudeDoosDonderdag#1: Drawings Vietnam, 2004

In het wonderlijke Vietnam en het prachtige Laos maakte ik ooit een boek vol schetsen en tekeningen. Het schetsboek kwam ik gisteren -26 augustus 2015- weer tegen. Ik maakteeen remix van één van de zwart-wit tekeningen in Photoshop en wierp deze en een andere vintage Vietnam-tekeningen hier online…

©Nathan van der Veer

Hanoi, tekening in schetsboek (2003), bewerkt in Mac (2015)
Hanoi, tekening in schetsboek, bewerkt in Mac (2015)
Ho Chi Minh City. Tekeningen in schetsboek (2003), bewerkt in Mac (2004)
Ho Chi Minh City. Tekeningen in schetsboek,, bewerkt in Mac (2004)
Tekening in schetsboek (2004), bewerkt in Mac (2004)
Tekening in schetsboek, bewerkt in Mac (2004)
Potlood, Mac (remix 2006)
Potlood, Mac (remix 2006)
Mekong, tekening in schetsboek, 2004, bewerking in iPhone, 2015
Mekong, tekening in schetsboek, bewerking in iPhone, 2015
Gepost op

EXPO tekeningen in Jazzpodium Dordrecht

EXPO Nathan van der Veer DJS Dordrecht

20150228-Expo Werk Jazzpodium Dordrecht 98

20150228-Expo Werk Jazzpodium Dordrecht 88 cut

EXPO Nathan van der Veer DJS Dordrecht

20150228-Expo Werk Jazzpodium Dordrecht 69

20150228-Expo Werk Jazzpodium Dordrecht 90

Sinds 28 februari hangen er tekeningen en schilderijen uit mijn hand in Jazzpodium Dordrecht DJS (de Dordtse Jazz Sociëteit).
Alle werken hebben met jazz, blues of muziek in het algemeen te maken en zullen een aantal maanden de wanden van DJS opsieren.

Er zijn portretten van de muzikanten Duke Ellington, Toots Thielemans, Linton Kwesi Johnson en Michael de Jong (die in Dordrecht woont) en portretten van de beat-poets William Burroughs en Jack Kerouac. Ook hangt er een tekening van David Lynch. Ook hangen er scènes die zich afspelen in de Rotterdamse muziekwinkel Velvet Music. Dit zijn tekeningen uit de serie illustraties die ik maakte voor het boek ‘Frappante Klant’ van Manfred Boor.

DJS oftewel de Dordtse Jazz Sociëteit oftewel Jazzpodium Dordrecht is te vinden aan het magnifieke Grotekerksplein 1 in Dordrecht en is ongeveer zo en zo open:

  • Vrijdag vanaf 21:30 uur
  • Zaterdag vanaf 21:30 uur
  • 1e Zondag vd maand vanaf 14:30 uur

Zie vooral hun agenda voor bijzondere en informatieve details.

Gepost op

Vlakte [ MH-17 ]

Beeld Nathan van der Veer

Vorige week ging je bijna weg. Koffers gepakt, vlinders in je buik. Al je spullen, kilo’s leven, je tickets en je slippers, je reisgids, muziek, de zonnebrand en anti-muggenspul, je open schoenen en die dichte. Want ’s avonds wordt het daar best fris.

Op tien kilometer hoogte bevroor je adem toen de hemel openbrak. Een klap. De lucht ontbrak je, druk viel weg. Niet eens meer tijd om nog te schreeuwen. Je zag een onbegrijpelijke diepte waar je slippers in verdwenen en dat was het dan. Een domme vinger in een domme wereld schoot de Lonely Planet van je schoot. Kilometers breed regende het brandend staal en vermoorde onschuld. Je reisgids raakte na anderhalve minuut de grond en werd daar een geblakerd monument voor onrecht en voor dingen die niet doorgaan omdat mensen stomme dingen doen. Omdat er oorlog is. Omdat er laffe wapens zijn die onschuld op hele grote hoogte met precisie kunnen raken. Omdat er mensen zijn voor wie een ander niets betekent. Omdat hufters op een lapje grond een vrachtvliegtuig niet kunnen onderscheiden van een lijnvliegtuig. Omdat luchtvaartmaatschappijen denken dat ze over oorlog kunnen heenvliegen. Omdat jouw vluchtnummer uit de bingomolen van de dood rolde.

Nu ben je alweer terug. Je koffers werden lachend ingepakt maar gingen open onder machteloze tranen. Men blies je op. Schoot je uit de lucht. Telde je. Sleurde met je. Gebruikte je. Parkeerde je. Huilde om je. Beroofde je. Zette je af tegen economische belangen. Ging met je op de foto. Zei dat je al dood was toen je instapte. Vermoorde je op televisie nog een keer. Onderhandelde je eruit. Bezocht je. Onderzocht je. Huilt om je.

Huilt om je.

Huilt om je.

Mist je.

De foto van je reisgids brak in alle talen harten en ging de hele wereld over. Jij niet. Jij lag de afgelopen dagen ergens in een koelwagon. Of misschien lig je nog ergens in dat veld vol zonnebloemen. Wat voor jou misschien wel beter is. Je was tenslotte onderweg naar vrijheid. Avontuur. Er even uit. De zon in. Maar de volgende dag zweefden je tickets boven een wildvreemd landschap. En thuis willen we je terug. Ook al kennen de meesten van ons je niet: we missen je. Collectief. Vandaag is dat geïnstitutionaliseerd. Vandaag is een dag van nationale rouw. Om jou. Wist jij veel, een week geleden, terwijl je dacht aan zonnebrand en voldoende speeltjes voor de baby.

Je wilde even op vakantie, naar een conferentie, naar familie of de grond waarop je heimwee woont. Nu, dagen later slechts, ben je een slachtoffer, een martelaar, een landgenoot, een wereldburger en een vluchtnummer dat jou verbond met al die anderen, die mensen, die nu ook voorgoed voorbij zijn. Die paar letters en cijfers zijn altijd onschuldig totdat ze wereldwijd op televisieschermen branden. Vandaag keren de eersten terug. Niet uit Kuala Lumpur maar uit Oekraine, dat vlekje met die gele lijntjes dat jij als laatste op je beeldscherm zag.

Voor de voerders van de oorlog daar beneden is jouw leven niet veel waard. Ook al was je dan ‘civiel’, zij zijn dat niet want zij schieten heel de dag op dingen. Mensen kapotmaken is voor hen normaal en vergt meedogenloosheid waarbij spijtgevoel niet past. Misschien die ene man, die op die knoppen drukte en nu denkt verdomme, een passagiersvliegtuig, zover heeft het ons gebracht. Maar zijn superieuren zien de tranen in zijn ogen en vermannen hem en zeggen het is oorlog. Dingen gebeuren. Mensen vallen uit de lucht. Jouw leven is voor hen een incident, futiliteit, voorbijgegaan, verkeerd moment, het is onze schuld niet. Je bent voor hen niet meer dan een smeulende herinnering en de inhoud van je portemonnee. Maar voor ons wel. Voor ons verdomme wel. En wij zijn met miljoenen.

De zonnebloemen groeien verder terwijl de wereld stilstaat. Jouw wereld. Onze wereld. Velen zweven net als ik al dagen in gedachten boven dat zwarte veld vol doodse stank en ongelofelijke kutzooi. Vandaag rouwen we om jou, nationaal. Intussen verwijten mensen anderen alweer van alles, wat ze allemaal niet goed doen, dat ze niet boos genoeg zijn, dat ze dingen doen die zij niet zouden doen, dat ze niet hard genoeg zijn, dat de gaskraan wel of niet belangrijker is dan mensen en gerechtigheid…

Maar dat is allemaal bijzaak.

Jij bent dood en komt niet terug omdat mensen stomme dingen doen.

En al leven wij nog verder huilen wij om jou en zijn we allemaal kapot.

We gaan dit niet vergeten.

Wij gaan je godverdomme niet vergeten.

Beeld Nathan van der Veer

Vlakte-MH17-Facebook