Gepost op

Skylinechagrijn

De man kijkt vanaf de achttiende verdieping uit over de stad.
“Wat een lelijke architectuur…” zegt hij tegen zijn vrouw.
Hij herhaalt het nog drie keer.
“Benadrukt u het vooral nog even”, zeg ik cynisch terwijl ik hem passeer om zo snel mogelijk buiten gehoorafstand te geraken.
Zonder me op te merken zeurt hij verder: “daar zijn ze in Rotterdam dan zo trots op…”
Zijn vrouw is zijn gemopper ook zat en zegt: “ik vind het wél mooi.”
Ondanks mijn vluchtpoging presteert hij het om toch weer vlakbij me te komen staan.
Dan braakt hij regelrechte kak uit, vermomd als volzin:
“Die Duitsers mogen wel snel terugkomen….”

Even wordt het heel stil in mei. In gedachten zie ik de halve stad afbranden omdat één chagrijnige kutvent dit zo wil… Ik besef me dat dit ook is zoals het gegaan is. Als smaak een oorlog was dan vielen er dagelijks doden. Omdat iemand de architectuur niet mooi vindt. Of omdat iemand de kurk in de kont van een man niet mooi vindt staan bij de poep die uit zijn mond rolt.
Ik houd wijselijk een keer mijn mond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *